من داغدارم...

به عزا نشسته ام ؛برای سعید ...

برای هم دانشگاهی هایم ساغر و سحر...

برای سعید توکلیان ؛خویشی که مادرش منتظر بود بیاید و سهمش از غذا را بگیرد ؛ برای پدرش که شبانه موهایش سفید شد ، برای تنها خواهرش که خودش زیر تابوتش را گرفت...

برای ساغر سیف الهی فرد ؛ هم دانشگاهی ام که در کانال تلگرامش شعر می‌خواند از حافظ و سعدی و نوشته بود اگر روزی در این دنیا نبودم روی سنگ قبر بنویسید: اگر چه هیچ گل مرده ،دوباره زنده نشد؛ اما بهار در گل شیپـوری گرم دمیدن بود...

برای سحر فلاح ،که مادرش دو روز جنازه اش را در خانه نگه داشته بود ...

برای 40 هزار آرزو و زندگی ای که زیر خاک رفت...

من سوگوار و دادخواه و دمان ام...

قاصدک،

ابر های همه عالم شب و روز

در دلم میگرید.

#مهدی_اخوان_ثالث