و گریستم
در نبودِ تو
طوری که گویی قبل از این انجام‌اش نداده‌ام
گریستم با تمامِ وجود
گریستم که گویی نمی‌گریم
بل‌که آب می‌شوم
یک مرتبه
و فرومی‌ریزم

[{محمود درویش}] 
 

عمری چکش برداشتم و بر سر میخی که روی سنگ بود کوبیدم .
اکنون میفهمم که هم چکش خودم بودم ، هم میخ و هم سنگ !

[{فرانتس کافکا}] 

​

فاصله ها هرگز
مانعی برای دوست داشتن
برای عشق نیستند
درست!
اما اگر من اینجا گریه کنم
آیا در دور دست ها
گونه های تو خیس خواهند شد؟

[{جمال ثریا}] 

من خسته‌ام ،
نمیتوانم درباره‌ی چیزی فکر کنم
و تنها میخواهم سر بر دامنت بگذارم ،
تماس دست‌هایت با پیشانی‌ام را
احساس کنم و تا ابد در این حالت بمانم ...

[{فرانتس کافکا}] 

‌برای مُردن   

مرا میان مریم‌ها و نرگس‌ها نگذار

مرا رها نکن در آب‌های جهان

به کهکشان‌ها هم مرا نسپار

مرا نخست از میان النگوی آن نگاه 

زاویه‌دارِ اُریب عبور ده

و بعد مرا به دور من بچرخان

و در میان النگوی 

آن نگاه زاویه‌دارِ اُریب نگاه‌دار

نگاه‌دار و بچرخان

که من نبوده‌ام

[{رضا براهنی}]

پ. ن:5 فروردین سالروز درگذشت استاد بزرگ شعر و ادب رضا براهنی

مرا به او بخواهانید؛

او شخصا مرا نمیخواهد... 

[{رضا براهنی}] 

چیزهایی هستند که تقریباً می‌توانند مرا له کنند؛
مثل دیدن کسی که گریه نمی‌کند ولی صدایش پر از اشک است؛
و این جمله مدام در سرم تکرار می‌شود:
عشق حد وسط ندارد
یا نابود می‌کند،
یا نجات می‌دهد!


[{محمد رشیدی}] 

خطاب به همه آن‌ها که در این خاک و جغرافیای نحس نزیسته‌اند:
‏من در جهنمی بوده‌ام، که تو ، درباره‌اش خوانده‌ای‌.
 

‏[{مارکی دو ساد}] 

​​​​​

چه کسی باور میکند که
عمرِ خاطره بیشتر از عمرِ زخم است ؟
[{غادة السمان}] 

در هر صورت انسان؛ این موجود کمال گرا همیشه و در هر مرحله از زندگیش یه دلیلی پیدا میکنه که ناراضی باشه و لذت نبره از این دو روز گذر عمر...

((نیلوفر نوشت))